ป้าขายข้าวนรกหนี -*-

posted on 25 Apr 2009 19:12 by thanapun-aikana

ช่วงปิดเทอมสำหรับเด็กม.5อย่างผมก็คงไม่มีอะไรมาก

นอกจากเที่ยวและเรียน (สำหรับผมมีแต่อย่างแรก 55+)

โรงเรียนของผมจะเป็นศูนย์กลางของที่เรียนพิเศษเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นที่ๆครูในโรงเรียนเปิดเอง หรือจะเป็นติวเตอร์เดอะเบรนด์เอนคอนเซปต์ไฮสปีดแมตท์รวมไปถึงไบโอบีมและอ.อุ๊ พูดง่ายๆก็คือ ที่เรียนกวดวิชาดังๆเหล่านั้น อยู่ล้อมรอบโรงเรียนผมครับ

แล้วทีนี้ ด้วยความที่พวกผมคิดถึงกัน จึงมักจะมารวมตัวกันบ่อยๆ ในเวลาพักระหว่างเปลี่ยนที่เรียนมาจับเข่าคุยกันตามประสาเพื่อนร่วมห้องหรืออะไรก็ตามแต่ ที่แรกที่พวกผมนึกถึงคือ โรงเรียน

จากมีแค่สี่ห้าคน กลายเป็นสิบกว่าคน กลายเป็นหลายสิบ ในที่สุด เวลาประมาณ11.30-13.00ของโรงเรียนผม จะมีเด็กม.4-5อยู่กันว่อนรอบบริเวณโรงอาหาร ผลัดกันเข้าออกร่วมๆร้อยคน

จึงเป็นสาเหตุก่อให้เกิด การเปิดร้านอาหารของป้านรกหนีครับ

 

ความจริงป้าคนนี้เข้าขายข้าวตอนพักเที่ยงในโรงอาหารเวลาเปิดเทอมครับ แต่พอปิดเทอมมันก็ไม่มีรายได้ พอดีกับที่ว่ามีเด็กมามั่วสุมกันที่โรงเรียนเยอะ ป้าแกเลยมาเปิดร้ายขายอาหารตามสั่งที่นี่ซะเลย โดยเปิดร่วมกับอีกสองร้านครับ ร้านหนึ่งเป็นร้ายขายก๊วยเตี๋ยวของสองสามีภรรยา อีกร้านเป็นร้านขายน้ำขายขนมของป้ากูเกิ้ล โดยป้านรกหนีและป้ากูเกิ้ลเป็น2ใน3ตำนานของโรงเรียนผมครับ  

หมายเหตุ : โรงเรียนผมจะมีตำนานป้าภรตะอยู่สามคน ได้แก่

1. ป้ามหาภัย แม่บ้านมหาโหดประจำโรงเรียน ขวดน้ำแก้วน้ำที่วางอยู่โดยไม่มีคน ต่อให้มีน้ำเต็มขวด ก็ถูกเก็บไปทิ้งครับ เหอๆ

2. ป้ากูเกิ้ล ป้าคนนี้เป็นภรรยาของอาจารย์สอนพละครับ รับจ็อบขายขนมขายน้ำในโรงเรียน อยากรู้เรื่องอะไรในโรงเรียน ถามป้าคนนี้ รู้ทุกเรื่อง

3. ป้านรกหนี ที่ผมกำลังจะเล่าต่อไปนี้ครับ

 

ด้วยความที่มีร้านให้เลือกแค่สองร้านเวลาหิวตอนเที่ยงๆ อัตราการต่อสู้ทางเศรษฐกิจจึงไม่มาก ก็แบ่งๆลูกค้ากันไป แต่ส่วนใหญ่ลูกค้าจะมากินร้านป้านรกหนีมากกว่าครับ ไม่รู้ทำไม ทั้งๆที่ป้าแกมีวีรกรรมต่างๆนานามากมายชวนปวดหัวสุดๆ

ผมขอใช้โค้ดเนมเรียกป้านรกหนีท่านี้ว่า ป้านิดนะครับ

ป้านิดเป็นคนที่มีลูกแล้วสอง ชายทั้งคู่ หุ่นจึงไม่พ้นกลายเป็นพะโล้ แ่ต่ทว่า เรื่องที่น่ากลัวที่สุดของป้านิด ก็คือการพูดของป้าครับ

หากไม่มีอะไรที่ป้าไม่พอใจ ป้าแกจะว่าตวาดโวยวายเป็นงิ้วทันที ไม่ว่าจะเป็นสามีหรือลูกจ้างแกว่าหมด ลูกค้าก็ไม่เว้นครับ มีอยู่ครั้ง คนงานในร้านป้านิดกำลังเช็ดช้อนส้อมที่ล้างเสร็จ ขณะที่ป้านิดกำลังเลี้ยงลูกอยู่ (ป้าแกหอบลูกมาที่มำงานด้วยละ) เผอิญว่าช้อนมันตกดิน ป้าแกเห็นพอดี เกิดอาหารปรอทแตกครับ โวยวายลั่นร้านขณะที่ยังมีนักเรียนอย่างผมๆเดินกันให้ว่อน

"โอ๊ยยยยย!!!!!!!! (ลากเสียงดังและยาว ย้ำ ดังและยาว) เช็ดแค่นี้ก็ทำตก เดี๋ยวก็เปลืองน้ำอีก ทำอะไรดีๆไม่เป็นเร้อ!!!" แล้วป้าแกก็ทำหน้าทำตาไม่พอใจเหมือนว่าคนงานร้านป้าเพิ่งตดให้ดม ทำไงได้ครับ คนงานคนนั้นก็เลยพยักหน้าขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่แล้วก็รีบทำงานให้เร็วที่สุด เหอๆ น่าสงสารครับ

เวลาพวกผมสั่งข้าวจะต้องเดินไปเขียนใส่สมุดที่ป้านิดเค้าเตรียมมาให้ โดยจะได้เรียงคิวได้ว่าใครมาก่อนมาหลัง ใครทำเสร็จก็ขีดฆ่า เป็นระบบที่ดีพอสมควร แต่ทว่าด้วยความที่เด็กมันนั่งกระจัดกระจายตามโต๊ะหินที่มีร่วมร้อยกว่าตัว(ร้าป้านิดเปิดนอกโรงอาหารครับ โดยที่ด้านนอกมีโต๊ะหินให้นักเรียนนั่งร่วมร้อยตัว แต่ก็ยังไม่เพียงพอต่อจำนวนนักเรียน5000กว่าคนอยู่ดี เหอๆ) ทำให้การเดินไปส่งอาหารเป็นอะไรที่ยากมาก ร้านป้านิดจึงใช้ระบบเดินมาเอาเองครับ

แต่ว่า สปีดในการทำอาหารของร้านป้านิดช้าพอๆกับคอมแรมร้อยกว่าเค กว่าจะได้แต่ละจาน นานมากครับ ยิ่งถ้าใครมาช้าๆนะ กว่าจะได้กินก็เป็นชั่วโมง แต่ก็ต้องทนกินครับ เพราะมีร้ายเดียว(ถ้าคุณไม่อยากกินก๊วยเตี๋ยวนะ) แล้วทีนี้ จะมีใครมายืนรอตากควันมั๊ยครับ แน่นอน เดินกลับไปนั่งรอที่โต๊ะดิ ถูกป่ะ แล้วพอเสร็จค่้อยเดินมาเอา

ถ้าพวกผมรู้ว่าเสร็จตอนไหนนะครับ...

อาจจะเป็นเพราะเมาท์เพลินหรือกำลังทำการบ้าน เป็นผลให้ไม่รู้ว่าข้าวเสร็จแล้วเลยไมไ่ด้ไปเอา ป้านิดแกเลยใช้วิธีนี้ครับ

"กระเพราะไก่ไข่ดาว ของเอ็ม มาเอาค่าา"

"ข้าวผัดจ้าข้าวผัด ของใึครสั่ง ไม่เขียนชื่อ ไม่เอาปลาผ่านนะ"

"ราดหน้าของหนูนามาเอาเร็ววว"

เป็นประมาณนั้น แต่ก็เหมือนเดิมครับ ไม่ไำด้ยิน เหอๆ ทำให้บางวันมีจานข้าวรอคนมาเอาวางเต็มไปหมด ป้านิดแกมีน้ำโหครับ เลยออกอาการวีนใส่ลูกค้า

"โอ๊ยยย ข้าวกระเพราของใครยะ!!!!! (ย้ำ ใช้คำนี้จริงๆ) มาเอาได้แล้วววว ไม่เอาเททิ้งน้าาา(ป้ารวยจัง เหอๆ)"

"ข้าวผัดโว้ยยยย มาเอาข้าวผัด" เอาจานเคาะกับโต๊ะไปด้วยพลางตะโกนเสียงดัง น่ากลัวมาก

 

พวกผมเลยต้องรีบวิ่งไปเอาครับ กลัวน้ำลายป้าแกหกใส่ข้าว 55+

 

แล้วเรื่องของเพื่อนผมก็มาเกิดตอนหลายวันก่อน

ประมาณนี้นะครับ 

ป้านิด : (หน้าตาน่ากลัวเหมือนโดนผัวทิ้ง แต่เปล่าเลย ผัวป้ากำลังล้างจานอยู่ครับ) กระเพราะไก่ไข่เค็มค้าาาาาา สั่งแล้วมาเอาด้วย เรียกหลายรอบแล้ววววว"

จานนี้ของเพื่อนผมครับ พอมันได้ยิน ก็รีบวิ่งเลยครับเพราะกลัวโดนว่า ระยะทางสิบกว่าเมตร พอไปถึงก็เลยรีบพูดขึ้นว่า

หง(เพื่อนผมคนที่สั่งครับ) : มาเอากระเพราไก่ไข่เค็มค่ะ (เหนื่อยเล็กน้อย)

ป้านิด : เอาไป (แล้วป้าแกก็โยนจานใส่หน้าเพื่อนผมบนโต๊ะข้างๆครับ)

.

.

.

อึ้งกิมกี่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

โอ๊ววววววว ป้าช่างกล้าา

 

เพื่อนผมเลยได้แต่รีบหยิบจานแล้ววิ่งกลับมาที่โต๊ะด้วยสีหน้าตื่นตกใจแล้วเมาท์ให้พวกผมฟังอย่างว่องไว ผมเลยโมโหแทนเพื่อนครับ เลยทำท่าพูดเสียงดังๆไปว่า

ผม : เอาตังค์มาให้เว้ย ไม่ได้มาขอกิน!!!!!!!

.

.

.

อึ้งกิมกี่รอบสองครับ 55+

เพื่อนผมตกใจเลยรีบเอามือมาปิดปากผมไว้ ป้านิดแกก็หันมาทางผมครับ อ้าว มองแบบน่ากลัวด้วย แต่ผมไม่กลัวครับ มองกลับไปอย่างมีใจสู้ แต่สุดท้าย... ป้าแกก็ไม่มาทำอะไรครับ ยืนทำกับข้าวต่อ

เฮ้ออ โล่ง เหอๆ

 

แอบกลัวเหมือนกันครับ แต่ทำเป็นกล้าไปงั้นล่ะ เพื่อนผมเลยรีบบอกว่าอย่าไปพูดอีกนะ เดี๋ยวป้านิดแกโกรธ คราวหน้าแอบถ่มน้ำลายใส่จายเมิงทำไงละ โหย น่ากลัว

 

ความจริงผมไม่ชอบป้าแกมานานแล้วละครับ แอนตี้เลยก็ว่ไาด้ ผมเลยไม่เคยกินข้าวร้านป้าแกเลย ยิ่งมามีเรื่อง ผมยิ่้งไม่ชอบป้าแกไปใหญ่ เพื่อนผมก็บอกว่าไม่อยากกินเหมือนกัน แต่มันไม่มีให้เลือก เฮ้อออ

 

แต่ผมคิดว่าผมต้องไฟท์กับป้านิดตอนเปิดเทอมแน่ๆเลย 55+

 

จบละ

Comment

Comment:

Tweet

ป้าแกสุดยอดอ่ะ

นายก็ช่างกล้าพูดเนอะ 55+

แต่เอาเหอะเราว่าเผลอๆ ป้าแกลืมไปแล้วมั้ง

#10 By OrangeJuize on 2010-05-14 16:09

ช่างกล้านะเพ่ กลัวโดนตะหลิวสับหัวอ่ะ

เคยเห็นป้าด่าลูกจ้าง ยังรู้สึกกดดันแทน
ป้าช่างโหดได้ใจsad smile

#9 By eua (125.26.223.246) on 2009-09-05 00:38

มีแบบนี้ ด้วยหรอเนี่ย น่ากลัวจัง

แต่ มี อยู่แค่ ร้าน เดียว ก็ต้องกิน ละนะ

ถ้าไม่กิน สงสัย ต้อง เอา ข้าวมากินเองแล้ว

แต่อย่าให้ ป้า แก่เห็นล่ะ เดี๋ยว จะเป็นเรื่อง คิคิ


เปิดเทอมมานี่ ป้า แก่ อาจจะ ดีขึ้นก็ได้นะ

ใจเย็น ๆ นิดนึง ^ ^

#8 By kroru on 2009-04-28 22:00

เฮ้อ...

แต่ยังไง พวกเราก้อยอม

ป้าแก เพราะมีร้านเดียวจืงๆ

เด๋วพวกเรา ประชุมกัน

ตั้งร้านใหม่ ติดกันเลย

ตั้งชื่อ ร้านป้าเนียน 555

แย่ง ลูกค้ามันซะ ดีก่าเนอะพัน


555



ขำโคตๆๆๆ เจงเว้ย เพื่อนเรา

#7 By bongbew (117.47.9.4) on 2009-04-27 23:37

ป้าโหดsad smile

บางทีก็เห็นใจค่ะเพราะคนเยอะ แต่ถ้าเอาจริงๆเลือกได้ก็เลี่ยงดีกว่า = =

#6 By Natchiiz ナチ on 2009-04-27 18:45

........แม่ค้านิสัยไม่ดีเยอะนะคะเนี่ย เคยเจอมาเหมือนกัน

ขอแนะนำให้แจ้งทางโรงเรียนค่ะ big smile

#5 By hikaru on 2009-04-27 00:34

sad smile ป้านิดสุดโหด

จริงๆ คน ขายอาหาร ตามสั่ง ต้อง
เป็นคนใจเย็นสุดๆ ครับ
แต่คนประเภท นั้น มาทำอาชีพนี้ กลับไม่มีน่ะซิครับ
แล้ว หน้าเตามันร้อน อารมณ์ ก็ขึ้นไว

คงต้องทนกันต่อไป 55

#4 By Goroumatie on 2009-04-25 22:51

แม่ค้าก็คือแม่ค้าอย่าคิดไรมาก
โหยกว่าจะอ่นจบ

นานมากๆ

เเต่ป้านิดก็นะ แกนี่จะค้าขายไม่รู้จักพพูดจาเอาใจลูกค้ามั่งเลย

เหมือนกะป้าคนนึงที่ร.ร.เก่าผม ปากดีมากๆผมเลยบอยคอร์ด กับเพื่อนๆ ไม่ไปซื้ออีกเลย

ส่วนเรื่อง 600 อ้ะครับ
เสียดายสุดๆ เเต่เสียเล้วเสียไป ช่างมาน
ยิ้มสู้ทั้งน้ำตา big smile

#2 By นายโชคดี on 2009-04-25 20:07

โห แม่ค้าเหรอนั่น
ระวังจะถูกฆ่าแล้วเอามาผัดกะเพราะนะ
โหดจิงๆwink wink